Gezondheid en een Voedselbos

“Het is ernstig met hem gesteld’, zei de ene kabouter tegen de andere. “Zeer ernstig, deze verschijnselen heb ik nog maar een paar keer gezien in mijn lange carrière. Ik vrees dat we deze symptomen er alleen maar onder krijgen door hem naar het hospitaal te brengen en hem pillen te voeren alsof het ‘n geitje is.” Bram kreunde zachtjes en keek met een dichtgeknepen oog naar de twee mannen die in zijn slaapkamer stonden. In tegenstelling tot de traditionele rode kaboutermutsen droegen ze witte, met een rood kruis er op. In de deuropening stond Brams dochter Sara naar binnen te gluren toen haar moeder de slaapkamer in beende, “Pardon! Mag ik er even door?”, zei ze, terwijl ze de twee ziekenbroeders aan de kant duwde. “Is het weer zo ver?? Ik heb je nog zo gezegd om je drankje te nemen na het avondeten. Maar nee hoor, meneer is ‘n stijfkop!”. Bram piepte iets onverstaanbaars en kroop nog dieper onder de dekens. “Sorry heren, loos alarm! Meneer heeft weer eens wat, u mag weer gaan”.

Het elixer der leven?

De twee ziekenbroeders keken elkaar aan en knikten. “Zoals u wilt Mevrouw”, zei de langste van de twee (en dat is natuurlijk een relatieve term in de Kabouterwereld), pakte zijn koffertje en trok zijn collega aan zijn arm mee naar buiten. “Hier gaan we niet tegen vechten!”

Sara kwam schoorvoetend de kamer in gelopen en keek naar haar vader, die ondertussen als ‘n soort verschrompelde paddenstoel onder het dekbed was uitgekomen. “Sorry mam, pappa lag zo vreselijk te kreunen dat ik maar de dokter gebeld heb”. “Maak je maar geen zorgen, lief kind,” zei Bram’s vrouw tegen haar dochter en gaf haar een aai over haar hoofd. “Pappa gooit gewoon af en toe z’n kont tegen de krib. Had’ie gewoon m’n drankje genomen, dan rende hij nu gewoon door het bos, zonder problemen. Misschien kun jij hem er ook aan herinneren!?” Sara knikte opgewerkt. “Ga ik doen! Tot hij gek van me wordt!!”


Het eeuwige, jonge leven?

Was het maar zo gemakkelijk. Iedere ochtend of avond een speciaal gebrouwen drankje en het eeuwige leven lonkt. Helaas is dat in onze mensenwereld niet het geval. Het eeuwige leven is sowieso een bedenkelijk iets om na te streven, misschien in tegenstelling tot de eeuwige jeugd. Al doen hele drommen plastisch chirurgen hun stinkende best om dat laatste in ieder geval aan de buitenkant mogelijk te maken. Met af en toe schrikbarende resultaten, overigens. Dit wil overigens niet zeggen dat plastische chirurgie voor iedereen een overbodige luxe is. Als je door omstandigheden ernstig verminkt bent dan is het natuurlijk een heel ander verhaal.

Wanneer het kalf verdronken is dempt men de put?

Als het om gezondheid gaat zou je bijna het idee krijgen dat het altijd ‘n achteraf verhaal is. Het wordt vaak namelijk pas ‘n ding op het moment dat je er last van krijgt. Wie kan zich niet het eerste pijntje herinneren na een dag hard werken in de tuin. Vroeger ging het zo moeiteloos, tegenwoordig ben je blij als je zonder geluidseffecten uit ‘n lage bank kunt opstaan. (Herken je deze fenomenen niet? Wacht maar, dat komt vanzelf!) Voorkomen is beter dan genezen, en toch lijkt de huidige politiek, die toch grotendeels verantwoordelijk is om mensen in de goede richting te wijzen, zich voornamelijk druk te maken over het curatieve aspect van gezondheidszorg. Uiteraard hoor je ook wel andere geluiden; ‘Niet roken, da’s ongezond. Niet teveel alcohol, niet te veel suiker, beweeg minimaal 30 min per dag, geen onverstandige dingen doen’. Het meeste focussed op het ‘Niet’. Overal waar ‘te’ voor staat is slecht voor je. Behalve tegoed! En misschien moeten we daar eens wat meer mee bezig zijn. Wat je allemaal kunt doen om bijvoorbeeld je afweersysteem op orde te houden.

Natuur als immuniteitsbooster

Nog niet eens zo lang geleden was fytologie een onderdeel van de huisartsenopleiding, bloemen en planten werden ingezet om het lichaam te ondersteunen. Veel stoffen die het lichaam nodig heeft om zichzelf in stand te houden komen oorspronkelijk immers uit de natuur. De multivitamines die je tegenwoordig koopt komen uit een fabriek en zijn kunstmatig gesynthetiseerd. Dat maakt ze niet minder werkzaam, maar zijn eigenlijk maar om een enkele reden in die vorm verkrijgbaar: gemak. Wie kan zich nog herinneren dat er na het avondmaal een kruik kruidenbitter op tafel kwam? Bitterstoffen zijn cruciaal voor de vertering van voeding in het lichaam. En een goede vertering kan veel narigheid op andere plaatsen voorkomen.

Vroeger waren er legio groenten die veel bitterstoffen bevatten. Kruisbloemigen bevatten van nature veel bitterstoffen, hiertoe behoren onder andere koolgewassen (zoals spruitjes). Een bittere smaak vinden mensen over het algemeen niet lekker, terwijl het bittere in groenten als spruitjes en witlof, voor het welzijn van de mens eigenlijk als het zoet gezien zou moeten worden, als je kijkt naar hoe heilzaam het is. De ontwikkeling dendert voort, de bitterstoffen zijn uit de groenten gekweekt en er rest ons slechts nog het nemen van protonpompremmer tegen maagzuur. Ok, dit is uiteraard behoorlijk overtrokken, maar toch schuilt er een waarheid in dat de mens tegenwoordig onmiddellijke verlichting wil, liefst zonder er al te veel moeite voor te hoeven doen. Terwijl de kruidenbitters uit vroeger tijden toch vaak wat moeite kostten om ze te bereiden. Kruiden moesten verzameld worden, gedroogd of ingelegd in alcohol, gezeefd, gebotteld en vervolgens opgeslagen, zodat ze niet zouden bederven en de heilzame stoffen in het drankje niet verloren zouden gaan. Zodat de mens er z’n voordeel van kon hebben.

Voedselbos en kruidengeneeskunde

In een voedselbos kom je waarschijnlijk niet zo heel snel ‘n volledig volgroeide spruitenplant tegen. En ook witlof is vermoedelijk een zelden geziene gast in de bodemlaag. Maar er zijn meer dan genoeg wilde planten te vinden waar de heilzame werking van bewezen is. Een cursus kruidengeneeskunde volgen is waardevolle toevoeging aan je arsenaal kennis dat je, bijna als vanzelf, in een voedselbos opdoet. Een voedselbos zorgt waarschijnlijk niet voor ‘onmiddellijke verlichting’. Maar als je er in werkt, verzorgt, uit oogst, in rondloopt en geniet van alle bomen, struiken en bloemen…. Dat zal ook zeker helpen om de innerlijke mens te versterken en weet je de volgende dag ook gelijk weer waar dat pijntje vandaan komt.

“Kom hier jij, kleine spruit,” riep Bram, terwijl hij achter z’n dochter aan rende. “Ha ha ha, haal me maar in!!”, gilde Sara terwijl ze met grote sprongen door over het voedselbospad huppelde. “Laat me je niet te pakken krijgen, dan ben je nog niet jarig!!” “Klopt, ik ben vorige week jarig geweest, nog 51 weken te gaan”, riep Sara terwijl ze omkeek naar het kleiner wordende figuur van haar vader. Bram kwam puffend tot stilstand. “En dat allemaal op mijn leeftijd,’ dacht hij terwijl hij het blad van ‘n paardebloem plukte en hem in z’n mond stak. Er trok een rilling over z’n hele lijf, toen hij de bittere smaak in z’n mond proefde. “Bweurgh, wat vies!” mompelde hij binnensmonds terwijl hij zich omdraaide en richting z’n huis liep. “Maar het helpt wel, he pap!” hoorde hij met ‘n raar geluidseffect z’n dochter roepen terwijl ze hem voorbij vloog”... “Hummzz, hier heb ik over gelezen in dat wetenschappelijk tijdschrift, het doppler effect?”

Disclaimer: Ondanks al je goede bedoelingen om gezond te leven kun je nog steeds ziek worden. Wat we vooral willen aangeven hier is dat het huidige paradigma van de gezondheidszorg zich teveel op genezen focussed en niet genoeg op het aanmoedigen van een gezonde leefstijl en het eten van gezond voedsel. Aangezien dit vele ziektes zou kunnen voorkomen en wel wezenlijk bijdraagt aan het verkrijgen van een sterker immuunsysteem. Het is natuurlijk een breder probleem dan alleen de gezondheidszorg. Desalniettemin, is het dus heel belangrijk om je wel te realiseren dat je soms ondanks al je gezonde manieren van leven nog medicatie nodig kan hebben of gevaccineerd moet worden. Niet alles is met een gezonde leefstijl op te lossen en vele ziektes zijn ook onder controle door de goede ontwikkelingen in de medische wereld. Het is dus geen verhaal over extremen, het gaat juist over het vinden van een gezonde balans.